RAHMETLİ İBRAHİM ELİBOL
09 Aralık 2012
20:17
2455 Kez Okundu

 İBRAHİM ELİBOL

01/08/1947  Tarihinde çakır mahallesinde dünyaya geldi. Babası Şoför İsmail annesi Safiye Hanımdır.

05/06/1971 yılında Sevim hanımla evlenir. 3 kızı, 1 oğlu olur.

Elibol  Belediye Encümenliği ile uzun süre Yeni Sanayi Sitesinde yöneticilik yapmış, bir çok çırak, kalfa, usta yetiştirmiştir.

Rahmetli Elibol Sanayiye ilk girdiği yıllarda Kullanılmış vida, cıvataları, somunları tek tek elden geçirir, düzeltir, hatta gazyağı ile temizler tekrar ekonomiye kazandırırdı. Çok çalışkan insandı. En büyük ideali Sandıklının bir sanayi bölgesi olmasını görmektir. Bunun için var güçü ile mücadele etmiş Sanayinin duayenlerindendir.

Elibol Sanayide Tarım Makineleri yapar. Yaptığı tarım makineleri için ilçemizde ilk TSE belgesi alan Eliboldur. Yine tarım makinelerini Uluslar arası fuarlara götürür.(Elibol saman makinelerini Cidde fuarında’da sergilemiştir.) , İlçemizden tarım makinelerini özellikle Suudi Arabistan’a ihraç eden ilk yine Eliboldur. Saman makineleri Arabistan’a demir yolu ile gönderdiği söylenir.

Elibol nevi şahsına mühasır bir şahsiyettir. Zaman zaman hayata güler zaman zaman da onunla mücadele ederdi. Ondan bir iki hatıra.

Bir gün tarladan bir vatandaş acele acele Elibol’un dükkana gelir.

-Merhaba İbrahim abi der. Ve Tarım makinesi için bir parça sorar.

Elibol istenen parçayı verir. Müşteri,

-İbrahim abi tarladan geliyorum. Üzerimde para yok. Ben getireyim der ve gider.          Müşteriye adını bile sormaya utanan/çekinen Elibol deftere ‘’ parçanın bedelini yazarken yanına da, acele acele tarladan gelen adam, görsem tanırım, diye yazar. Bu adamın kim olduğunu soran muhasebeciye ‘Ya belli ki tarladan geldi tanımıyorum İbrahim Abi dedi. Ne bileyim. Sarı çizmeli Mehmet Ağa.  Vermeyeyim de ne yapayım” der.

Allah’u alem 1997 kışıdır. Ortalık buzludur. Elibol arkadaşları ile Afyondan hasta ziyaretinden dönerlerken Kocatepe’den Savran’a sallanırlar. Direksiyondaki arkadaşa herkes ağır git. Yavaş ol derler. Bu arada Elibol’da ‘’önemli değil böyle zamanlarda el frenini çekersin araba olduğu yerde durur’’  Diye takıldığı sırada şoför sıkışır ve el frenini birden çeker. Araba olduğu yerde topaç gibi döner. Şoför ve diğer arkadaşları heyecandan sırılsıklam terlemiştir. Hepsi Azrail görünce kelimeyi şahadet getiriler. Araba yoldan çıkmış ama görünürde bir hasar yoktur. Bakarlar ki pek önemli bir şey yok. Arabayı hep beraber yola çıkarırlar, Direksiyonu da Elibol’a verirler. Savran’ dan Sandıklı’ya kadar arabayı Elibol getirir. Herkes heyecanlanır korkar. Ama Elibol devamlı gülmekten kendini alamaz. Bazen hayata gülüp geçmek lazım der.

Belediye encümenliği sırasında Elibol ve arkadaşları Umreye giderler.  Mekke’de  bir vatandaş’da aynı otelde kalacaktır. O vatandaşı kendi koğuşlarına almak istemezler ama o adam Elibolun koğuşa düşer. Aradan iki gün geçer ama O vatandaşın muhabbeti güzel olduğundan etrafı devamlı dolar. Herkes o adamı dinlemek için onun koğuşuna gelir. İlk önce kimse kendi koğuşuna almak istemediği bu adamı niye biz kendi koğuşumuza almadık diye pişman olur. Elibolda bir yabancının koğuşlarında olmasını istemez ama sonradan iyi dost olurlar. O adam Elibol’u ziyaret için Sandıklı’ya zaman zaman gelir.

Belediye encümen toplantısında belediye başkanının maaşı konuşulmaktadır. Belediye başkan maaşı artırılacaktır. Elibol söz alır ve ‘’Bak Başkan Bu makamlar maaş alma makamı değil. Senin torunların bile reis torunu diye anılacak. Bunu kaldırabilmek bile önemli.’’diye fikrini beyan eder..

Elibol dükkanın önünde durmaktadır. Dükan’a peçmurde bir vatandaş gelir. Gelen adamı dilenci sanan Elibol elini cebine atar para vermek ister. Adam Elibol’a selam verip içeriye girer.  Elibol da arkasından içeri girer. Gelen adam saman makinesi alır. Alış veriş eder makineyi alıp gider. Elibol Ustayı çağırır. Bak usta ben bu adamı dilenci sandım. Para verecektim elimi cebime attım ama o içeri girince bak alış veriş yaptık. Parasını aldık. İnsanlar kıyafetlerine göre karşılanır davranışlarına göre uğurlanır. Parayı biraz erken çıkarsaydım çok büyük gaf yapacaktım. der.

İbrahim ELİBOL 27/05/1998 tarihinde fabrikanın  yeni binasını yaptırırken kaza sonucu vefat etti. Amacımız Sandıklımızda taş üstüne taş koyan, mümtaz şahsiyetlerin unutulmayacağını belirtmektir. Bugün rahmetli Elibol ile birkaç anısını hatırlamak, ve onu hayırla anmak istedik.

Rahmetli İbrahim ELİBOL, arkadaşların, sanayi esnafı,  çırak, kalfa ve ustaların, seni, bugün Yasinlerle, fatihalarla hatırlıyorlar.  Nur içinde yat. Kabrin cennet olsun. 22/05/2006 ali özeski

Büyük işler, hiç ölmeyecekmiş gibi yaşamakla yapılır.

Ali Özeski hakkında:

Cevap Yazın

Doğrulama Sorusunu Cevaplayınız. * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Blue And Black WP Theme
İstanbul escort